14-9-2015. Σχόλιο ξένων αγορών.

Σε πολλά προβλήματα και ο DAX, καθώς σε επίπεδο εβδομάδας έκλεισε αμετάβλητος, παρόλο την καλή επίδοση που είχε στο ξεκίνημα της,

 DAX

Όπως βλέπουμε στο παραπάνω γράφημα του DAX, η συσσώρευση στα επίπεδα πέριξ των 10.000 μονάδων συνεχίζεται. Αυτό που δεν θέλουμε είναι να αρχίσει να κάνει κλεισίματα κάτω από τις 9.900 μονάδες.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στον S&P, ο οποίος βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση διαγραμματικά από τον γερμανό.

S&P

Στο παραπάνω διάγραμμα φαίνεται καθαρά η σφήνα που έχει δημιουργηθεί, με την διάσπαση της οποίας θα δοθεί η ανάλογη κίνηση και τάση. Αυτό που δεν θέλουμε και εδώ είναι να δούμε κλεισίματα κάτω από τις 1900 μονάδες.

Τα υπόλοιπα κατά την διάρκεια της εβδομάδας..

14-9-2015 Σχόλιο Ελληνικής αγοράς.

Δύσκολη αναμένεται η τελευταία εβδομάδα πριν τις εκλογές, καθώς όπως φαίνεται η ανοδική ορμή στην Ελληνική αγορά εξασθενεί.

ΓΔ

Το πιθανότερο σενάριο για αυτήν την εβδομάδα, είναι να δούμε αύξηση της μεταβλητότητας, λόγω των καθημερινών δημοσκοπήσεων που θα έρχονται στην δημοσιότητα, με την κορύφωσή της να έρχεται την Παρασκευή, όπου έχουμε την τριπλή λήξη παραγώγων.

Διαγραμματικά, το πρόβλημα του ΓΔ εστιάζεται πλέον στην ζώνη του 680, καθώς δοκιμάστηκε 4 φορές την προηγούμενη εβδομάδα χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Σε περίπτωση ανοδικής κατοχύρωσης του 680 ανοίγει ο στόχος για τις 700-710 μονάδες.

Η υποβάθμιση της Ελληνικής αγοράς από τον οίκο FTSE, δεν αναμένεται να επηρεάσει μεσοπρόθεσμα, καθώς το ελληνικό χρηματιστήριο θα αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα, στην κατηγορία την οποία θα ενταχθεί από τον Μάρτιο του 2016.

Για τους long  :  Στόχος  α) διακράτηση του 660-665  β)  700-710 με stop το 633.

Για τους short :  Στόχος  α) 633    β)  615  και stop σε πρώτο κλείσιμο πάνω από το 680. 

Κοτζαμπάσηδες πολιτικοί ή πολιτικές μαριονέτες της «αλληλέγγυας» Ευρώπης;

Στην επανάσταση του ΄21 σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι κοτζαμπάσηδες.

Κοτζαμπάσηδες ήταν η οικονομική ολιγαρχία της εποχής της επανάστασης του ΄21, που βρισκόταν σε άριστη συνεργασία με τον κατακτητή και μοιράζονταν μαζί του την τοπική εξουσία και διοίκηση. Έπαιζαν τον ρόλο του εγχώριου εντεταλμένου, ο οποίος λειτουργούσε πάντοτε για το συμφέρον του κατακτητή και φυσικά για το δικό τους συμφέρον.

Εξ ‘ου και ο τίτλος που είχαν οικειοποιηθεί και αποδεχθεί, που στα τούρκικα είναι ο κοινοτάρχης και γενικότερα ο αυταρχικός προύχοντας του τόπου.

Την προσκυνημένη αυτή τάξη, τότε την αποκαλούσαν «χριστιανούς τούρκους», και η συμπεριφορά τους ήταν η ίδια με τον τούρκων αγάδων. Φορούσαν τούρκικες γούνες, είχαν  φίλους τούρκους και πάντοτε τους συνόδευαν ένοπλοι μισθοφόροι, για την επιβολή της τάξης.

Το σημαντικότερο όμως όλων, ήταν ότι δεν τους απασχολούσε η ανεξαρτησία της Ελλάδας και κατά βάθος προσπαθούσαν να αποδυναμώσουν τους καπεταναίους, διότι σε περίπτωση ελευθέρωσης της Ελλάδας, αυτόματα θα χάνονταν όλα τα προνόμια που είχαν αποκτήσει κατά τη διάρκεια της τουρκικής κυριαρχίας.

Υποχρεώθηκαν όμως, με την επανάσταση του ΄21 να ακολουθήσουν τον ξεσηκωμό, ελπίζοντας ότι θα αντικαταστήσουν σε όλα τους τούρκους και θα διατηρήσουν τα προνόμια και τα αξιώματα τους και μετά, με την ψευδαίσθηση ότι οι Έλληνες που βρίσκονταν σε κατάσταση δουλείας μέχρι τότε, θα εξακολουθούσαν να ήταν σκλάβοι Ελλήνων και όχι τούρκων.

Περιγράφοντας με σαρκασμό ιστορικός της εποχής, «Όταν οι κοτζαμπάσηδες μιλάνε για ελευθερίες δεν είναι για να καλυτερέψει η θέση του λαού, αλλά για να μπουν οι ίδιοι στη θέση των τούρκων».

Μήπως όλα τα παραπάνω σας θυμίζουν κάτι από την σημερινή πολιτική σκηνή;

Μας έχουν βάλει σε μια διαδικασία επιλογής προσώπων, τα οποία σαν σύγχρονοι κοτζαμπάσηδες λειτουργούν παίζοντας των ρόλο των εγχώριων εντολοδόχων των Ευρωπαίων και το μόνο που κάνουν είναι να εφαρμόζουν όλα αυτά τα απάνθρωπα μέτρα, χωρίς να ενδιαφέρει κανέναν η ποιότητα ζωής και η αξιοπρέπεια των Ελλήνων.

Δεν έχει καμία πλέον σημασία, αν στην κυβέρνηση έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΔ ή και οι δύο μαζί. Οι πολιτικοί κοτζαμπάσηδες του τόπου μας, θα πράξουν ακριβώς με τα ίδια κερδοσκοπικά κριτήρια λειτουργώντας εις βάρος του λαού, όπως έγινε και στην περίπτωση του δημοψηφίσματος.

Γι αυτό δεν πρέπει να μασάμε ότι μας σερβίρουν και κυρίως να παραμείνουμε ενωμένοι σαν λαός, χωρίς να διχαζόμαστε πολιτικά σε ανούσιες αντιπαραθέσεις του στυλ, ευρωλάγνοι ή δραχμιστές, μένουμε Ευρώπη ή φεύγουμε Ευρώπη και όλες αυτές τις μπούρδες που ακούμε τελευταία. Γιατί στην τελική, ο λαός είναι πάντα αυτός που στο τέλος δίνει την λύση και πάντα μέσα από τον λαό γεννιούνται και ξεπετάγονται οι νέοι ηγέτες.

Αυτό και μόνο αυτό πρέπει να έχουμε όλοι στο μυαλό μας, υπενθυμίζοντας συγχρόνως σε όλους αυτούς τους κοτζαμπάσηδες, που δήθεν ενδιαφέρονται για τον λαουτζίκο, ότι στο τέλος της επανάστασης, η ιστορία δεν είχε καλό τέλος για τους περισσοτέρους από αυτούς.

Γιατί, όπως μας έχει διδάξει η ιστορία, οι λαοί για λίγο μπορεί να φοβηθούν, αλλά ποτέ δεν ξεχνούν…

 Υ.Γ :

Πολλές φορές μελετώντας την ιστορία του τόπου μας, βλέπουμε να παίζεται το ίδιο έργο, με διαφορετικούς ηθοποιούς.  

Το μόνο που δεν αλλάζει, είναι ότι στο τέλος έρχεται ο Κολοκοτρώνης!!!!.   

      

Το τσίρκο, οι κλόουν και η απεραντοσύνη της βλακείας…

Τετάρτη βραδάκι και επιστρέφοντας προς το σπίτι, πρέπει να ήταν περίπου δέκα, προσπαθούσα να θυμηθώ τι έχω ξεχάσει να κάνω.

Μάλλον είπα, δεν θα ήταν κάτι σημαντικό για να μην μου έρχεται τίποτα στο κεφάλι.

Ξαφνικά, σκάει ένα τηλέφωνο από τον κολλητό μου, ο οποίος μη μπορώντας να μου μιλήσει ξεκάθαρα από τα γέλια, με ρωτάει, βλέπεις; 

Τι να δω του λέω;

Το τσίρκο, μου λέει, νομίζοντας ότι του κάνω πλάκα.

Τι;;;;  Πιωμένος είσαι ρε; του λέω εγώ.

Και τότε καταλαβαίνοντας ότι πράγματι δεν βλέπω τίποτα, μου λέει, βλέπω κάτι κλόουν που είναι ντυμένοι πολιτικοί.

Έτσι μου χαρακτήρισε τους συμμετέχοντες στο τραγικό ντιμπέιτ, το οποίο παίχτηκε στην Ελληνική τηλεόραση την προηγούμενη Τετάρτη.

Δεν θα αναλωθώ να το σχολιάσω, γιατί θεωρώ ότι είναι ανάξιο λόγου και το μόνο που πρόσφερε σε όσους αφιέρωσαν τρεις ώρες από την ζωή τους για να το δουν, ήταν μια απέραντη κακομεταχείριση του εγκεφάλου τους.

Και δεν έφτανε όλη αυτή η φαρσοκωμωδία, που είδαν, όσοι είδαν, αλλά μάλλον κάποιοι κατάλαβαν ότι άρεσε στον κόσμο και αποφάσισαν να το ξαναπαίξουν, αυτή την φορά με λιγότερους κλόουν και διαφορετικούς όρους.

Νομίζουν ότι με αυτό τον τρόπο, θα καταφέρουν να πείσουν τους ψηφοφόρους, καταρχήν να πάνε στις κάλπες και κατά δεύτερον να διεκδικήσουν περισσότερους ψήφους για την παράταξη που υπηρετούν.

Πάρτε το χαμπάρι όλοι εσείς που κάθεστε στους πολυτελέστατους θρόνους σας, ο κόσμος σας έχει σιχαθεί και δεν θέλει ούτε να σας βλέπει, γι’ αυτό και η τηλεθέαση δεν έπιασε ούτε το 30%.

Ούτε 3 στους 10 δεν σας είδαν, και εσείς αντί να ζητήσετε συγγνώμη από τον κόσμο για αυτό που του δείξατε, θέλετε να το επαναλάβετε.

Όπως μου είπε κάποιος άλλος την επόμενη μέρα : Μήτσο μου λέει, από χτες έχω αρχίσει να φοβάμαι. Και δεν φοβάμαι για μένα, αλλά για τα παιδιά μου. Γιατί κατάλαβα, συνέχισε να μου λέει, ότι όλους αυτούς τους τύπους δεν τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο εκτός από την προσωπική τους καριέρα.

Αυτό ακριβώς  είναι και το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας τελικά, η έλλειψη πατριωτών πολιτικών είναι αυτό που μας οδήγησε στην κατάσταση που είμαστε τώρα και απ’ ότι φαίνεται δεν πρόκειται να αλλάξει για το άμεσο χρονικό διάστημα.  

Αυτό που πρέπει όλοι μας να κάνουμε, είναι να τους απαξιώσουμε τόσο πολύ, ώστε να αναγκαστούν να αλλάξουν τρόπο σκέψης. Το πρώτο βήμα μπορεί να γίνει κλείνοντας όλοι τις τηλεοράσεις μας την Δευτέρα το βράδυ.

Θεωρώ ότι θα ήταν ένα καλό βήμα και ένα μάθημα γνώσης και επιμόρφωσης για τους νέους πολιτικούς που θα ακολουθήσουν και θα αναδειχθούν μέσα από την λαίλαπα που έχει πλήξει την Ελλάδα.

Έτσι κι αλλιώς όποιος και να βγει στην εξουσία, το μόνο που θα κάνει είναι να εφαρμόσει το μνημόνιο Νο 3 και να λειτουργήσει στην ουσία σαν θεσμικός εγγυητής.

Όσο για την ΕΡΤ, καλά θα ήταν να δείξει κανένα ματσάκι από το Eurobasket, μπας και δει χαρά στα νούμερα της, παρά να ασχολείται με τα μεγάλα «νούμερα».

Έλεος ρε παιδιά πια, λυπηθείτε μας…

    

Νηπιαγωγείο Σχολής Χιλλ, τι άλλο;

Και πριν προλάβω να τελειώσω το πρωινό μου άρθρο, σκάει η ρουφιανιά…

Ο μέχρι τώρα αριστερός πρωθυπουργός της χώρας και ο 17ώρος διαπραγματευτής του μνημονίου, έγραψε το παιδί του στο ιδιωτικό νηπιαγωγείο της Σχολής Χιλλ.

Εκεί που άλλωστε πάνε και οι περισσότεροι Έλληνες τα παιδιά τους, με το ευτελές χρηματικό αντίτιμο των 7.000 ευρώ ετησίως. 

Όσο δηλαδή είναι το ετήσιο ποσό σύνταξης της πλειοψηφίας των Ελλήνων συνταξιούχων, ή όσες είναι οι ετήσιες απολαβές την ιδιωτικών υπαλλήλων.

Έτσι βεβαίως ο Αλέξης δείχνει την έμπρακτη υποστήριξη του προς τα δημόσια εκπαιδευτήρια και την δημόσια παιδεία.

Από καλά διασταυρωμένες πηγές (πλάκα κάνω), αυτό συνέβη γιατί στο νηπιαγωγείο της γειτονιάς του, όλες οι θέσεις ήταν κατειλημμένες και μην μπορώντας να βρει το λεγόμενο «βύσμα» στο υπουργείο παιδείας για να κάνει την εγγραφή, προτίμησε να το πάει στο συγκεκριμένο εκπαιδευτήριο, στερώντας παράλληλα από τον οικογενειακό προϋπολογισμό, μισό μηνιάτικο.

Δεν πειράζει Αλέξη, αν σου προκύψουν κάποια έκτακτα έξοδα και δεν βγαίνεις, στείλε μου ένα mail, να σου κάνω μια διατραπεζική μεταφορά, από τα λεφτά που έχω βγάλει στα νησιά gamao…

Τώρα που το σκέφτομαι καλύτερα, μάλλον θα γράψω και εγώ το παιδί μου εκεί.

Βεβαίως υπάρχει ένα προβληματάκι με την απόσταση, γιατί μένω σε ένα χωριό στην Κρήτη, αλλά πες στην Περιστέρα την άλλη φορά που θα πάει, να κοιτάξει αν έχει χώρο στο πάρκινγκ για το ιδιωτικό μου ελικόπτερο.

Τόσο που έχει πέσει το πετρέλαιο παγκοσμίως, τζάμπα θα μου έρχεται…